Karanlıkta Görüyorum: Sinegünlük 3

Üçüncü sinegünlük yayında, Parşömen'in web sitesinde okuyabilirsiniz. Seven Seconds ile Father'ı babalık; The Plague'ı erkekliğin inşası, toplumsal uyum ve normalleşme baskısı; The Captive'i esaret üzerinden ele almayı denedim. Hepsinin odağı, erkeklik ve güç. Tekinsiz bağın farklı katmanları. İyi seyirler, iyi okumalar.

Seven Seconds (ABD, 2018)

Father (Otec, Tereza Nvotová, Slovakya, 2025)

The Plague (Charlie Polinger, ABD, 2025)

The Captive (El Cautivo, Alejandro Amenábar, İspanya, 2025)

Karanlıkta Görüyorum: Sinegünlük 2

İkinci sinegünlük yayında, Parşömen'in web sitesinde okuyabilirsiniz. Hayaller filmine yazmak ile yazdıklarımızı paylaşmak arasındaki fark, Hind Rajab'ın Sesi filmine kurmacadaki dramatik yapının "gerçek hayattan" bir sesle kurulması, Chuck'ın Hayatı filmine ters kronolojinin filmin felsefi meselesini nasıl tamamladığı, Elmaslar filmine de sinema-tiyatro dünyasının görünmeyen kadın emekçileri üzerinden değinmeyi denedim. İyi seyirler, iyi okumalar.

Hayaller (Dreams / Drømmer, Dag Johan Haugerud, Norveç, 2024)

Hind Rajab’ın Sesi (The Voice of Hind Rajab / Sawt Hind Rajab, Kaouther Ben Hania, Tunus, 2025)

Chuck’ın Hayatı (The Life of Chuck, Mike Flanagan, ABD, 2024)

Elmaslar (Diamonds / Diamanti, Ferzan Özpetek, İtalya, 2024)

Kurumuş Leylaklar ve Kolalı Örtüler: Bir Kadınlık Hapishanesi

Füruzan’ın “Taşralı” öyküsüne dair çözümlemem Parşömen’in web sitesinde okunabilir.

Düzenin Külleri Arasından Ormana: “Geber Aşkım”

At, orman, yangın vb. metaforlar ve yazmak isteyen bir kadının ‘dil’le meselesi üzerinden Geber Aşkım (Die, My Love, 2025) filmini çözümlemeyi denedim. “Geber” ile “aşkım” arası mesafe çok uzun değil. Yazı Parşömen’in web sitesinde okunabilir.

Lynne Ramsay’in bireysel çöküşü toplumsal bağlam içinde tartışan, bastırılmış öfke ve arzuyu görünür kılan, içsel dünyayı mekân ve sesle somutlaştıran mirasını devam ettiren film, Ariana Harwicz’in aynı adlı romanından uyarlama.

İyi anne, iyi eş, makul kadın olmak. Delilik bir hastalık değil de dayatılan yaşam şeklinin sonucuysa? sorunu bireysel bir ruhsal kırılma olarak çerçevelemek asıl şiddeti görünmez kıldığından, sorun bireyde değilken bireyi iyileştirmeye çalışmak yalnızca düzeni muhafaza etmeye yarıyor. Yangını geciktiriyor ama onu söndürmeye yetmiyor.